پ.ن:دیشب عمو اینجا بود وافعا دوسش دارم

نه حالم خوبه نه بد

فقط دارم مینویسم

از همه چی سیر شدم ولی کوتاه نمی یام

یادم نمیاد حتی یه لحظه تو زندگیم به فکر آزار رسوندن به کسی بوده باشم

ولی نمی دونم چرا بقیه یعنی حدودا بیشتر کسایی که میشناسم چرا تا میبینن حالت خوبه به فکر پشت پا زدن میوفتن

این دفعه انگار با این حالگیری با مغز رفتم  تو دیوار

روز اول یعنی همون روز که ضد حال خوردم منگ منگ بودم

ولی به کوری چشم همه اون کسایی که...

این دفعه هم راه حل پیدا کردم

نمیگم راه حلم خیلی بی عیب و نقصه

ولی احتمال موفقیتش کم هم نیس

حداقل دیگه احساس گیر افتادن تو مرداب و ندارم

یه کم آروم شدم

ولی این بار هم مثل دفعه های قبل رک و راست به همه گفتم

وضع کارم خیلی بده

هر روز یه اعصاب خوردی جدید

یه قانونه مسخره

کلافه شدم

از اول سال حقوق نگرفتم

شدم نوکر بی جیره مواجب

سر کار هم همه چیز مسخره اس

انگار همه گوش ها وقتی داری حرف می زنی چسبیدن به دهنت تا مبادا کلمه ای رو از دست بدن

خلاصه من الان خوب نیستم

دلم هم برات تنگ نشده

انقدرررررررررررررررررررررررر از دستت ناراحتم که حالا حالا ها دلم برات تنگ نمیشه

شاید  این جوری ازت دور بشم

فراموشت کنم

شایدم بعدا یه جوری شه که بیشتر از این دوست داشته باشم

در هر صورت بدون خیلی بده آدم تو عصبانیت هر چی دلش خواست بگه

این و به خودمم میگم

ولی آخه تو که همیسه مهربون بدی چرا تو که منت همیشه عاشق رفتار و مهربونیت بودم چه طور تو کمتر از یک ماه انقدر عوض شدی

حس میکنم دیگه کوچکترین علاقه بهم نداری

حتی تلفن هام و با اکراه جواب میدی

تو رو خدا به خاطر یه اشتباه این طوری تنبیه ام نکن

گناه من انقدرم بزرگ نبود

مثل همیشه

دوست دارم

ولی نه انقدر که هر کاری کنم